Dowiedz się więcej

Zakres stosowania psychoterapii

Zaburzenia nerwicowe – ich charakterystycznym objawem jest lęk. Zaliczyć tu można dużą grupę zaburzeń, poczynając od podenerwowania, niepokoju, unikania określonych miejsc, sytuacji a skończywszy na panicznym lęku uniemożliwiającym jakiekolwiek funkcjonowanie.

Tego typu dolegliwościom mogą towarzyszyć trudności z koncentracją, natrętne myśli, czy rozdrażnienie. W stanach lękowych mogą się też pojawiać różnorodne dolegliwości somatyczne niebędące skutkiem zmian organicznych, jak: ból głowy, ból żołądka, ból serca, bóle kręgosłupa, zawroty głowy, drżenie kończyn, kołatanie serca, nagłe uderzenie gorąca, mrowienie i odrętwienia palców rąk i nóg, brak czucia, zaburzenia wzroku i słuchu, bezsenność, trudości z oddychaniem, wymioty, utrata apetytu, zaburzenia seksualne, zaburzenia zachowania (np. unikanie wychodzenia z domu, wybuchy złości, czy czynności natrętne).

Zaburzenia odżywiania wiążące się z ograniczaniem lub odmawianiem sobie pokarmu, co prowadzi do spadku masy ciała, zaburzeń funkcjonowania hormonalnego, a nawet do skrajnego wyniszczenia i śmierci (anoreksja psychiczna). O bulimii psychicznej, mówimy wówczas gdy występują epizody napadowego najadania się i wymiotowania, łączone niekiedy ze stosowaniem środków przeczyszczających, odwadniających lub intensywnymi ćwiczeniami fizycznymi.

Zaburzenia afektywne charakteryzowane przez okresowo występujące zaburzenia nastroju, emocji i aktywności. Ze względu na czas ich trwania mogą mieć charakter epizodyczny, okresowy lub przewlekły. W zaburzeniu depresyjnym nastrój chorych ulega znacznemu obniżeniu, dominującym przeżyciem jest poczucie głębokiego i nieuzasadnionego smutku, odrzucenia, beznadziei w odniesieniu do siebie, świata, przyszłości i przeszłości. Towarzyszyć temu mogą zaburzenia wegetatywne, zaburzenia snu, problemy z jedzeniem, męczliwość. W chorobie afektywnej dwubiegunowej okresy depresji przeplatają się z okresami tzw. manii – nieuzasadnionego podwyższenia nastroju, bezkrytyczności wobec swoich decyzji, często towarzyszy temu korzystanie z używek podtrzymujące wysoką aktywność.

Zaburzenia osobowości, których przejawem są trudności w funkcjonowaniu społecznym, niebędące wynikiem choroby psychicznej ani organicznego uszkodzenia mózgu. Zaburzenia osobowości przejawiają się w postaci sztywnych, niedostosowanych do sytuacji reakcji, głęboko zakorzenionym, zniekształconym i nieprzystosowawczym sposobie przeżywania siebie i innych ludzi. Zarówno osoby cierpiące na zaburzenia osobowości jak i ich bliscy odczuwają silne konsekwencje zaburzeń, borykając się na codzień z wybuchowością, zmiennością uczuć, nadmierną zależnością, wycofywaniem się z kontaktów, czy też z trudnościami funkcjonowaniu zawodowym.

Czym jest psychoterapia indywidualna

Psychoterapia jest formą leczenia opartą na relacji między terapeutą a...

Czytaj więcej

Terapia rodzin

Terapia rodzin (metoda pracy systemowej) to praca z osobami tworzącymi...

Czytaj więcej

Terapia par, terapia małżeńska w Krakowie, Katowicach

Terapia małżeńska lub terapia par, może pełnić różnorodne funkcje. Jedną...

Czytaj więcej

Psychoterapia grupowa

Jest to cykl regularnych spotkań grupowych, prowadzony przez co najmniej...

Czytaj więcej

Zakres stosowania psychoterapii

Zaburzenia nerwicowe – ich charakterystycznym objawem jest lęk. Zaliczyć tu...

Czytaj więcej

Rodzaje psychoterapii indywidualnej

Psychoterapeuci w naszym zespole poddają się regularnie superwizji prowadzonej przez...

Czytaj więcej